گوشت خوب نباید دارای رنگ صورتی کم رنگ باشد زیرا نشانه این است که حیوان ذبح شده از بیماری کشنده‌ای رنج می برده ، در عمق گوشت هرگز نباید رنگ ارغوانی کم رنگ مشاهده شود زیرا نشانه این است که حیوان با داشتن خون در خودش تلف شده و از تب حاد رنج می برده است . گوشت باید دارای بوی کم و یا اصولاً بدون بو باشد و بوی متصاعد شده از آن نباید مشمئز کننده باشد. گوشت خوب باید به هنگام تماس با دست محکم بوده و دارای قابلیت ارتجاع باشد و نباید در تماس ، انگشت را مرطوب سازد . مغز استخوان باید محکم ، صفت و سخت و دارای رنگ قرمز گل سرخی روشن باشد .

گوشت گاه دارای قوام محکم بوده و سطح برش ، ظاهر درخشان دارد بوی اختصاصی ، رنگ قرمز اشباع شده یا رنگ کم متمایل به قهوه‌ای و مخلوط شدن چربی با عضلات در این قبیل گوشتها به چشم می خورد . مغز استخوان رنگ سفید تا زرد مایل به قرمز را دارا می باشد.

به علت جلوگیری از فساد گوشت بعد از کشتار دام ، باید لاشه بلافاصله به پیش سردکن منتقل شده و پس از مدت زمان و فرایند لازم ، عملیات استخوان گیری ، بسته بندی و کارتن گیری و انجماد و ذخیره سازی صورت گیرد .